.png)
LEZING DOOR STEFANIE BREMS
"Ik niks, zij niks"
Een aangrijpende getuigenis over narcisme, toxische relaties en intrafamiliaal geweld
Over de lezing
Sommige verhalen laten niemand onberoerd. Niet zozeer omdat ze uitzonderlijk zijn, maar omdat ze tonen hoe dicht een tragedie bij het gewone leven kan liggen.
In juni 2023 verloor Stefanie Brems haar twee kindjes, Kyano (8) en Kyara (4), nadat haar ex-partner een fatale brand had gesticht. In een ultieme poging haar kinderen te redden, raakte zij zelf levensgevaarlijk gewond. Anderhalve maand lag zij in coma. Vandaag draagt zij de lichamelijke én emotionele littekens van wat haar overkwam.
Stefanie brengt geen theoretische uiteenzetting over narcisme of intrafamiliaal geweld. Zij vertelt het verhaal dat zij nooit had willen vertellen. Een ontroerend relaas over verliefd worden, vertrouwen, manipulatie, hoop, angst, overleven en onvoorstelbaar verlies.
Ondanks alle verdriet koos Stefanie ervoor haar stem te laten horen. Niet uit wraak of in een queeste naar medelijden, maar omdat zij hoopt dat haar verhaal anderen kan behoeden voor hetzelfde lot. Een verhaal dat levens kan redden.
Een lezing bijwonen of zelf een lezing organiseren?
Stuur ons een e-mail via contact@sigmatau.be en wij bezorgen u zo snel mogelijk de nodige informatie.
Eén op de vijf vrouwen krijgt ooit
te maken met een vorm van
gendergerelateerd geweld.
Experts gaan ervan uit dat slechts een klein deel van alle slachtoffers daadwerkelijk aangifte doet.
Achter elk cijfer schuilt een gezin. Een kind. Een moeder. Een vader. Een verhaal. Deze lezing geeft de cijfers een menselijk gezicht.
Waarom deze lezing?
Intrafamiliaal geweld blijft vaak verborgen achter gesloten deuren. Manipulatie, controle en psychisch geweld worden zelden meteen herkend. De signalen zijn subtiel, de gevolgen vaak desastreus.
Tijdens deze lezing neemt Stefanie, in het verlengde van haar boek ‘Ik niks, zij niks’, haar publiek mee doorheen het relaas van de toxische relatie die uitmondde in een drama. Eerder als ervaringsdeskundige dan als slachtoffer.
Zij legt uit hoe een relatie langzaam veranderde in een gevangenis. Ze vertelt eerlijk over de signalen die zij destijds niet herkende, de alarmbellen die achteraf gezien luid hadden moeten rinkelen en de mechanismen waarmee narcistische partners hun omgeving controleren.
Haar verhaal maakt duidelijk dat intrafamiliaal geweld veel vroeger begint dan de fysieke agressie waarover meestal wordt gesproken.